Archiwa tagu: przywódzwo

Tłumaczysz a i tak „robią to po swojemu”? Case asertywna odmowa

Szef zespołu produkcji opowiadał mi ze zdziwieniem, ale i trochę z rezygnacją, że są tacy pracownicy, których można uczyć, poświęcać im czas a oni i tak w pewnych kwestiach nie będą chcieli skorzystać z jego rad i doświadczenia. Chodziło o pracownika, który na co dzień bardzo dobrze sobie radzi z koordynacją procesu produkcji i to jest jego głównym zadaniem, ale nie daje sobie rady w rozmowach z klientem, który co chwilę oczekuje czegoś, co wykracza poza zakres umowy. Szef powiedział pracownikowi, że ten ma prawo odmówić, powołać się na ustalenia z kontraktu i że dzięki temu klient będzie go w przyszłości jeszcze bardziej szanować. Szef bardzo dobrze sobie radzi z asertywną odmową, wie, że to naprawdę działa, podzielił się tą wiedzą z pracownikiem, oczekując, że ten następnym razem właśnie tak się zachowa. Tak się nie stało…

Jako szef niejednokrotnie byłam zła na to, że poświęcam komuś tyle swojej uwagi (a przecież mam inne rzeczy do robienia), chcę tej osobie pomóc, mówiąc, jak coś ma zrobić, ona potwierdza, że ma to sens a i tak kolejny raz robi to po swojemu. Czytaj dalej Tłumaczysz a i tak „robią to po swojemu”? Case asertywna odmowa

Milion czy grosz – co wybierasz?

Wyobraź sobie, że możesz dziś otrzymać 1 000 000 złotych albo 1 grosz i każdego kolejnego dnia podwojoną jego wartość, i tak przez miesiąc; więc dziś dostaniesz 1 grosz, 2. dnia 2 grosze, 3. dnia 4 grosze i tak dalej. Co byś wybrał?

98% osób prosi o 1 000 000 zł. Ma to sens, prawda? Błąd. Czytaj dalej Milion czy grosz – co wybierasz?

Rozwijaj zespół, nie od czasu do czasu, ale codziennie!

Przyjmując założenie, że miarą skuteczności lidera jest wynik, który wygeneruje cały zespół, to co powinno być jednym z najważniejszych zadań lidera? Rozwijać zespół, każdego pracownika, codziennie. Naprawdę. Spotkałam wielu managerów, którzy odpowiadają mi na to: ale nie mam czasu, każdy powinien brać odpowiedzialność za to, co robi, przecież za to mu się płaci.

Tak dobrze to znam, w przeszłości sama tak myślałam, do momentu, w którym zrozumiałam, że jak zapraszam kogoś do współpracy, to jestem za tę osobę w jakiś sposób odpowiedzialna, za to, jak bardzo się przy mnie rozwija, że naprawdę mam wpływ na to, jak bardzo czuje się zmotywowana do pracy. Zrozumiałam, że lider to nie ktoś, kto czuwa nad tym, aby inni realizowali cele, ktoś kto ma wskazywać, co nie jest realizowane zgodnie z oczekiwaniami.

Lider, nie tylko manager zadań, to ktoś, kto każdego dnia pracuje na to, aby wydobywać z pracowników to, co jest w nich najlepsze, inspiruje do tego, aby chcieli być przy nim jeszcze lepsi, modeluje pożądane zachowania. Pod pojęciem lider stoi ogromna odpowiedzialność, szacunek, na który trzeba sobie zapracować.

Kiedy zaczęłam w ten sposób myśleć o byciu liderem i podjęłam świadomą decyzję o tym, że na bycie liderem chcę zacząć pracować (bo nie stajemy się nim z dnia na dzień), to i znalazłam czas na regularną informację zwrotną dla pracowników – nie tylko te negatywną, ale przede wszystkim zaczęłam konstruktywnie chwalić, znalazłam czas na krótką rozmowę w ciągu dnia, zaczęłam patrzeć na nich przez pryzmat tego, jakie wartości wnoszą do zespołu a nie przez to, co im się w przeszłości nie udało. Zanim oceniłam, patrząc w lustro, odpowiadałam sobie na pytanie, czy naprawdę zrobiłam wszystko, aby wypełnić swój liderski obowiązek – bycia obok, wskazywania właściwej drogi, bez narzucania jedynej – moim zdaniem – słusznej. Zaczęłam od prostych działań, które właśnie w swojej prostocie miały ogromną siłę.

To wszystko było możliwe dzięki temu, że poznałam swój zespół, to co jest mocną stroną każdego pracownika a co jego ograniczeniem, jakiej komunikacji ode mnie potrzebuje i co go naprawdę motywuje do działania – a nie to, czego w mojej opinii potrzebuje. Wymagało to ode mnie dużo pokory, bez wątpienia:)

A jeśli powątpiewasz w słuszność tej strategii działania, to wskaż mi jednego lidera, który w inny sposób zbudował zespół, który realizował cele, był zmotywowany do dawania więcej, niż się tego od niego oczekiwało.

A jeśli chcesz wspólnie ze mną zdiagnozować potencjał Twojego zespołu, abyś wiedział, co jest jego siłą a gdzie potrzebuje wsparcia, żeby osiągać jeszcze lepsze efekty, napisz do mnie, pokażę Ci, jakie są ku temu proste rozwiązania. Wierzę, że Cię zaskoczę:) 

asarnacka@effectiveness.pl

Zadaniem lidera jest inspirować do zmiany

Zadaniem lidera jest inspirować innych do zmiany, do tego, aby byli jeszcze lepsi, wydobywać z nich to, co jest w nich najlepsze. Zgodzisz się z tym?

Pomyśl o osobie, która w Twoim życiu rzeczywiście miała wpływ na rozwój, dzięki której chciałeś być jeszcze lepszy; nie udowodnić, że coś potrafisz zrobić, ale szczerze chcieć dać z siebie jeszcze więcej… Czy była to osoba, która cały czas Ci powtarzała, w czym jesteś niedoskonały, czy raczej skupiała się na tym, ile w Tobie dobrego?

W byciu liderem chodzi o to, żeby szukać w ludziach, których mamy wokół siebie, tego, co jest w nich pozytywnego – a w każdym coś takiego jest, w każdym…

10 zachowan skutecznego lideraChcąc poznać swoich pracowników, ich potencjał, motywacje, wartości, ale też to, w czym potrzebują pomocy, aby realizować swoje cele, rozmawiaj z nimi, przyglądaj się im uważnie, badaj kompetencje (ja korzystam z badania D3). Bądź otwarty na nowe narzędzia, nowe podejście do pracy z zespołem, bo to co działało kilka lat temu, dziś może nie być już skuteczne.

Bądź liderem, pozwól ludziom rozwinąć przy Tobie skrzydła…

Bądź ponad przeciętność…lekcja śp. ks. Kaczkowskiego

W Wielkanoc odszedł ks. Kaczkowski, dyrektor, współtwórca Puckiego Hospicjum. I kiedy żegnamy  kogoś znanego, powszechnie szanowanego (a ks. Kaczkowski bez dwóch zdań sobie na ten szacunek zapracował) – to media często przytaczają ważne myśli tych osób, przesłania, którymi się na co dzień dzielili.  To dobrze, bo daje to przestrzeń ku temu, aby choć na chwilę się zatrzymać, odpowiedzieć sobie na pytanie, kim jestem i „po co to wszystko”. I kiedy czytałam życiowe lekcje ks. Kaczkowskiego, jedna z nich szczególnie mnie zatrzymała: „Mam taki apel. To, że jesteśmy przyzwoici, to tylko wychodzenie na zero. (…) My powinniśmy być przyzwoici z wektorem ku górze. Co ja mogę z siebie dać więcej? Jak ma się dzieci, to że się je kocha i nie katuje, to nie jest żadna zasługa albo że nie zdradza się męża. Wykonywanie obowiązków nie jest żadną zasługą. Każdy z nas powinien się zastanowić, co może dać z siebie ponad przeciętność w ramach wielkoduszności”. Czytaj dalej Bądź ponad przeciętność…lekcja śp. ks. Kaczkowskiego

Zmiana – skąd ten opór w zespole?

Czy zdarzyło Ci się, że przychodzisz do zespołu zakomunikować nowy projekt, przy którym cały zespół może się rozwinąć, który Cię ekscytuje a w zespole nie widzisz entuzjazmu? Czy zdarzyło Ci się, że komunikując zmianę w firmie (choćby najmniejszą, nie rewolucję!), mówiąc o niej językiem korzyści i tak nie znajdujesz oczekiwanego zaangażowania? Kilka słów o tym, dlaczego tak się dzieje i jak można temu zaradzić...

Nie od dziś wiadomo, że zmiana to jedyna stała w biznesie. Z dużym prawdopodobieństwem postrzegasz ją jako szansę na rozwój biznesu, możliwość uczenia się, budowania konkurencyjności na rynku; z równie dużym prawdopodobieństwem nie wszyscy w zespole będą podzielać Twój entuzjazm – lub ten entuzjazm bardzo szybko spadnie. Komentarze, które mogą się pojawić to: na pewno to się nie uda, pewnie i tak z tego nic nie wyjdzie, kolejny pomysł nie do zrealizowania, za tydzień i tak zmieni się koncepcja, więc nie ma sensu się przyzwyczajać lub też często spotykaną reakcją jest milczenie (pozorne, bo ta kwestia na pewno zostanie omówiona w tzw. kuluarach). Czytaj dalej Zmiana – skąd ten opór w zespole?